Wednesday, July 18, 2018
Home > కవితలు

||భాగ్యం అనే నేను|| -చల్లగాలి శ్రీనివాస్

కాసుల వేటలో.... మా తనువుల కొలువులు బంధం కాని.... ఆ మణి బంధానికి బలియై ధరి చేరని నావలా.... దహనమై సాగుతు దారమౌతున్న రూపాయికి ...కరిగిపోతు రూపానికి... వెలిగిపోతు రొగానికి...ఎదురుపోతు కడుపుకోతకి...తరిగిపోతు రోజు...రగిలిపోతు వొల్లంత...నలిగిపోతు మోహదాహనికి...సేదతీర్చుతు..... ఒక్కరు ఇద్దరు ఎందరో....నిత్యం తెరముందు అన్ని బాగ్యాలే..... ఆ వెనకే దౌర్భాగ్య నరకాలు సోకుల సరుకుతొ...సరసాలు పై సౌందర్యానికి... బెరాలు నడిసంద్రంలొ...నరకాలు తీరం చేరని... నయనాలు మరనిస్తు జనిస్తున్న...జీవితాలు మి వీధి చివర నేను! సూర్యుడి అస్తమనం మొదలు అంగడి బొమ్మనై.... సూర్యోదయం వరకు అంత రంగుల

Read More

||కొమ్మన రాలిన పువ్వులు|| -గాలిపెల్లి చోలేశ్వర్ చారి

||కొమ్మన రాలిన పువ్వులు|| కొమ్మన రాలిన పువ్వులు అన్ని నేలనా ఒకచోటునా చేరే, విడదీసిన కాలాన్ని ఒకమరుగా తిట్టే, దేవుడు ఇచ్చిన వరములాన్ని ఒక్కసారిగా జ్ఞప్తికి వచ్చే, నేలన రాలిన చోటును చూసి మళ్ళీ ఈ జీవితం కావాలని కోరే. (అది ఒక భారతీయ వీర సైనికుడి సమాధి)

Read More

|| సెల్ పురాణం || -కట్ పల్లె కిషన్ శాస్త్రి

|| సెల్ పురాణం || -కట్ పల్లె కిషన్ శాస్త్రి సెల్లే దైవము! తల్లి, తండ్రి, గురువుల్ ! సెల్లేను తోబుట్టువుల్ ! సెల్లే ప్రేయసి! భార్య పురుషునకున్! సెల్లవును తా జీవితం! సెల్లే మంగళ సుత్రమై చెలగునే స్త్రీ కంట సౌభాగ్యమై! సెల్లే చుట్టము పక్కమౌ! సుజనుడౌ ! సెల్లే కుటుంబీకుడౌ ! -కట్ పల్లె కిషన్ శాస్త్రి

Read More

||దారం తెగిన పతంగి|| -అశోక చాకలి

దారం తెగిన పతంగి ని నేను నాకంట్టు ఏ దారిలేదు గమ్యం అంటు అస్సలు లేదు నా(జీవితం)ప్రయాణం నా చేతుల్లో లేదు ఎక్కడికి పొత్తున్నానో ఎంచేస్తున్నానో తెలిటంలేదు ఎంతదూరం ఈ ప్రయాణం ఈ గాలితో(లో) సాగుతుందో తెలీదు ఆకరున నా గమ్యాన్ని చేరుతానో లేదో తెలీదు చివరికి నేను ఏ ముళ్ళకంపలకు చిక్కుకుని నా జీవితాన్ని ముగిస్తానో తెలీదు. -అశోక చాకలి

Read More

|| అద్దం లో మనం || -నాగరాజ్ వాసం

కాంక్రీటు అడవిలో బ్రతుకుతున్న యంత్రాలం మనం సెకను ముల్లుతో సాగిపోయే బ్రమరాలం మనం విద్యను మార్కులతో కొలిచే బుద్ధి జీవులం మనం ప్రేమకు కొలమానాలు వెతికే తూకపు రాల్లం మనం స్వార్థమే సరియని నిస్వార్థంగా నమ్మే ఏకాకిగా బ్రతికే అనేకులం మనం మానవత్వం అర్థాన్ని గూగుల్లో వెతికే మానవులం మనం సంఘంలో బ్రతుకుతున్న ఒంటరులం మనం మనిషితనానికి దూరమౌతున్న అమానుషులం మనం -నాగరాజ్ వాసం

Read More

||అర్హత మొగ్గలు|| -ఓర్సు రాజ్ మానస

ఆలోచించే అంతస్సాత్వమున్నది ఆచరించే ఆత్మ స్థైర్యముంది ఆలోచనే కదా ఆత్మ సుగంధం గాయపరచని మనసుంది గౌరవించే సంస్కరముంది మనుసే కదా సంస్కారాల నిలయం మలినం లేని మమతానురాగముంది మౌనంగా ఉండలేని మానవత్వమున్నది మమతానుబంధాలకూడలి మానవత అవధుల్లేని హృదయోల్లాసముంది అలవోకగాకదంతొక్కే అంతరంగముంది హృదయోల్లాసమే అంతరంగ గమనం గుండెల్లో అగ్నిపర్వతాలు బద్దలౌతున్నా ముఖానచిరునవ్వు పూసుకుతిరిగే జీవకలుంది జీవకళే కదా ముఖారవిందం పాశ్చాత్యసంస్కృతి నీలినీడలోపయనిస్తూ కుసంస్కారులౌతున్న నా వాళ్ళనుద్ధరించడానికి మొగ్గలై వికసించిపరిమాళాలద్దుతాను గత వైభవపు వేదాకాలపు వెలుగులు విరాజిమ్మటానికి నిస్వార్థదేశభక్తి రగుల్గొల్పడానికి దేశభక్తే శరణాగతార్హతౌతుంది -ఓర్సు రాజ్ మానస

Read More

|| నీ కంటే విలువైనది ఏదీ లేదు || -చిన్ను

|| నీ కంటే విలువైనది ఏదీ లేదు || నీ కంటే విలువైనది ఏదీ లేదు నాకు ఈ లోకంలో బంగారం.. నీ తేనే పలుకు వింటే చాలు పులకించిపోతోంది నా హృదయం.. నీ సుతిమెత్తని స్పర్శ తగిలిన చాలు నా ఈ తనువు పొందేను పరవశం.. నీ స్వేదం నా తనువు పై కురిసిన చాలు ఈ దేహాన విరజిల్లేను పరిమళం.. నీ సుమధుర నామం నా గొంతు లో ఓ అమృత ప్రణవనాదం.. నీ తీయని

Read More

|| ఎరుపెక్కిన ఎన్నీల || -నాగరాజ్ వాసం

ఇయ్యాల ఎన్నీల ఇరగ కాసింది పున్నమి నాడే కదా మన ప్రేమ విరిసింది మనం ప్రేమ గువ్వలమై మై మరచి కౌగిల్ల లో నలిగి పోతుంటే సెందురిడి ఎన్నీల విరగబడి మనకు మద్దతు తెలుపుతుంటే చివురించిన మన ప్రేమ పరిమళం జగమంతా పేరుకుంటే ఎన్నిల రాజే రంగుమారి పోయాడు పాలనురగల ఎన్నీల రంగు ఎరుపెక్కి ప్రేమ మైకంలో జోగుతుంది ఇయ్యాల ఎన్నీల ఎరుపెక్కి ఇరగకాసింది -నాగరాజ్ వాసం

Read More

||తండ్లాట మొగ్గలు || -ఓర్సు రాజ్ మానస

నాలో కవిత పురిటి నొప్పులతోతండ్లాడుతుంటే నాలో అక్షర జ్వాలలు పురుడోసుకున్నవి మొగ్గలుకవిత వికాస ప్రభలు నాలో రక్తాక్షరాలు రూపుదిద్దుకున్నప్పుడల్లా మొగ్గలు స్వేతవర్ణమై మెరిసింది మొగ్గలు ఉదయించే ప్రభాతాలు నాలో మొగ్గలు అంకురార్పణ చేసినాక నా అక్షర సేద్యంమరింత బలపడింది మొగ్గలు వికసించే ప్రభాత కిరణాలు మొగ్గలు పుష్పించి పరిమళాలద్దిందో లేదో కవన వనంలో వసంతమై నిల్చింది మొగ్గలు మల్లెపూవుల సోయగం మొగ్గలు కవిత జవంలో వెలిగిందోలేదో కవన సేద్యం సింగిడై రంగులద్దింది మొగ్గలు కవితాక్షరాల త్రిపదం -ఓర్సు రాజ్ మానస

Read More

|| మహా పురుషుడు || -దాసరి వీరారెడ్డి

సమస్త వృక్షాలలో పుష్పాలను వికసింపచేసే ప్రకృతి నీ దేహంలో ఆత్మ పుష్పాన్ని వికసింప చేయదా? సమస్త లోకాన్ని ప్రకాశింపచేసే సూర్యుడు జ్ఞానోదయం తో నీ బుద్ధిని ప్రకాశింప చేయడా? సమస్త ధరణి కి వర్షాన్ని పంపే మేఘుడు నీ హృదయం లో పవిత్రతను వర్షింపచేయడా? సమస్త ఆకాశంలో నక్షత్రాలను ఉదయింప చేసిన దైవం నీ మనసులో మహోన్నత ఆలోచనలు ఉదయింప చేయదా? చీకట్లో వెన్నెల చిత్రాన్ని అందంగా గీసిన విశ్వం నీ బాధలలో సంతోషాన్ని విచిత్రంగా పంచలేదా? ఇంద్రధనుస్సును వంచిన ప్రకృతి నీ విధి

Read More
error: Content is protected !!