Thursday, December 3, 2020
Home > కవితలు > ||మనసు తోడు|| -వఝల శివకుమార్

||మనసు తోడు|| -వఝల శివకుమార్

అనుభూతులంతే

జ్ఞాపకాల దొంతరల మధ్య

మంచు చినుకులై పలుకరిస్తయి

మనసు వాడిపోకుండా మమకారంతో తడిపిపోతై .

తాకినప్పుడల్లా పురా పరిమళాలద్దిపోతయి.

 

పోగొట్టుకున్నవన్నీ

రాలిపోయిన ఆకులమీది రాగాలే

పొందుతున్నవీ పొందాలనుకుంటున్నవీ

మనస్సీమలో అంకురించే ఊహల విత్తనాలే.

 

అరిగిపోతున్న ఆయువునూ

కరిగిపోతున్న కాలాన్నీ గుర్తుచేస్తూ

బొట్లు బొట్లుగా జారే  క్షణాలన్నీ

ఈ ఎడారినౌక ధ్యానంలో విచ్చుకోవాల్సి ఉంది .

 

దిగులును కొద్దిసేపు మూపురంమీంచి

దించుకున్న  తీర్పాటంలో

తడి జాడ కోసం

దాటాల్సిన ఇసుక  మైదానాల మధ్య

రాత్రిని నెమరేసుకుంటాం .

నిమీలితమైన కళ్ళల్లోంచి నిశ్శబ్దం

ధారకడుతుంది .

 

గడ్డకట్టిన రాత్రిమీద తలాన్చి

తల్లో ఒలుకబోసుకున్న తలపులు

తెల్లారి చిటారుకొమ్మమీద పూసి కవ్విస్తాయి .

పూతా అందదు కాతా దక్కదు .

ఆశపెట్టిన పూలూ రిక్కలు రాల్చుకుంటాయి.

తోటకు కన్నీటి పారకంపెట్టుకుంటూ

కాలానికి  మొక్కుకుంటం .

ఎందుకో కనికరపు మేఘాలన్నీ

ఎప్పుడూ

కొండల మీదే కురిసి వెలిసి పోతుంటయి.

 

నిరాశ ఊబిలో ఒంటరి దిగులు

లుంగలు చుట్టుక పోతుంటుంది .

దుక్కపు వాసనేదో

మనసును లొంగదిసుకుంటది .

 

గుప్పెడు గుండెలో ఏదో ఓ మూల

బలహీనపరిచే

క్షణాల సునామీలకు ఎదురీదడానికి

ఇప్పుడొకింత ఆసరా అవసరం .

 

కాసింత ఆశను  చిగురింపజేసే

విచ్చుకున్న ఒక పచ్చటి లోగిలి  అవసరం.

ఇప్పుడు సాంత్వన నిచ్చే నీడ కోసం

నిబ్బరాన్నినింపి

జారిపోకుండా చూసే

మనసు తోడు అవసరం  .

 

-వఝల శివకుమార్

Facebook Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!